خداحافظ
يا علي
این گردبادها که به غیرت درآمده تسلیم رهبرند که طوفان نمی کنند
يا علي
به حال خود رهایم مکن
یک دم بمان
تا بشنوی
راز دل شکسته مرا
شرمنده ام...شرمنده...



من سال ها جلوه فروشی و تظاهر به دانایی زیسته ام. ریش پرفسوری و سبیل نیچه ای گذاشته ام و کتاب "انسان تک ساحتی" هربرت مارکوز را بی آنکه خوانده باشم طوری دست گرفته ام که دیگران جلد آن را ببینند و بگویند فلانی چقدر می فهمد. اما بعد ناچار شدم رو دربایستی را نخست با خودم بعد با دیگران کنار بگذارم و عمیقا بپذیرم که تظاهر به دانایی هرگز جایگزین دانایی نمی شود.

سید شهدای اهل قلم سید مرتضی آوینی
مزار : گلزار شهدای بهشت زهرا قطعه ۲۹ ردیف ۱۱ شماره ۱۲

بسم الله الرحمن الرحیم
الحمد لله رب العالمین و صلی الله علی محمد و آله الطاهرین و سلم.
انالله و انا الیه راجعون
هذا ما وعدنا الله و رسوله و صدق الله و رسوله. اللهم زدنا ایماناً و ارحمنا. اشهد ان لااله الا الله وحده لا شریک له و أن محمّداً عبده و رسوله ارسله بالهدی و دین الحق و ان الصدیقة الطاهرة فاطمة الزهرا، سیدة نساء العالمین و أن علیاً أمیرالمؤمنین و الحسن و الحسین و علی بن الحسین و محمّد بن علی و جعفر بن محمّد و موسی بن جعفر و علی بن موسی و محمّد بن علی و علی بن محمّد و الحسن بن علی و الحجة القائم المنتظر صلواة الله و سلامه علیهم ائمتی و سادتی و موالی بهم اتولی و من اعدائهم اتبرء و أن الموت و النشور حق و الساعة آتیة لا ریب فیها و أن الجنة و النار حق.
اللهم أدخلنا جنتک برحمتک و جنّبنا و احفظنا من عذابک بلطفک و احسانک یا لطیفاً بعباده یا أرحم الراحمین.
خداوندا! این تو هستی که قلبم را مالامال از عشق به راهت، اسلامت، نظامت و ولایت قرار دادی؛
خدایا! تو خود می دانی که همواره آماده بوده ام آن چه را که تو خود به من دادی در راه عشقی که به راهت دارم نثار کنم. اگر جز این نبودم آن هم خواست تو بود.
پروردگارا رفتن در دست توست، من نمی دانم چه موقع خواهم رفت ولی می دانم که از تو باید بخواهم مرا در رکاب امام زمانم قرار دهی و آن قدر با دشمنان قسم خورده دینت بجنگم تا به فیض شهادت برسم.
خداوندا ولی امرت حضرت آیت الله خامنه ای را تا ظهور حضرت مهدی(عج)، زنده، پاینده و موفق بدار. آمین یا رب العالمین – من الله التوفیق
علی صیاد شیرازی، 19 دی ماه 1371 – 15 رجب

اللهم عجل لولیک الفرج
برای شادی روح حضرت امام و شهدا صلوات
در جنوب تهران گورستان بزرگی است که برای کشته شدگان جنگ اختصاص داده شده است. جوانانی که طی سالهای ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۸ جان خود را از دست داده اند. بنظر می آید این قبر های کوچک برای همیشه باقی خواهد ماند.
هر نومحافظه کار آمریکایی که شرط می بندد رژیم ایران تحت انزوا ، محاصره ، تحریم و محکومیت بین المللی فرو می ریزد باید از این مزار شهدا دیدن کند
